مقايسه تطبيقي نظريه «ناظر آرماني» در فرااخلاق و نظريه «امر الهي»

دو نظريه «ناظر آرماني» و «امر الهي» نظريه هايي بر ساخت گرا و اراده گرا هستند. بر طبق نظريه ناظر آرماني، حقايق اخلاقي براساس نگرش هاي ناظران آرمانيِ فرضي، تعريف و معنا مي شود. بر اين اساس، شالوده اين نظريه ها بر نفي حقايق اخلاقي مستقل شكل خواهد گرفت. بنابراين وجود حقايق اخلاقيِ مستقل و بديهي كه بتواند مكشوف عقل آدمي قرار گيرد، انكار مي شود و حقيقت اخلاقي، ساخته و پرداخته پسند / ناپسند ناظراني آرماني شمرده مي شود. به همين دليل، خودِ اين ناظران خالي از فضايل اخلاقي مستقل اند و در داوري هاي اخلاقي خود ملزم به رعايت هيچ اصل و ارزش اخلاقي نخواهند بود. نظريه امر الهي نيز داراي تقريرهاي متعددي است و نظريه ناظر آرماني با مباني فرا اخلاقي خود، به برخي از گونه هاي نظريه امر الهي شباهتي تام دارد. در اين ميان، يكساني ماهيت نظريه هاي ناظر آرماني و امر الهي اشاعره بسيار چشمگير است. گويا نظريه ناظر آرماني همان نظريه اشاعره است كه به صورت لابشرط نسبت به وجود و عدم ناظرانِ ايدئال در لباسي غيرديني نمودار شده است. اين مقاله با طرح و مقايسه اين دو نظريه، درپي بازتاب ماهيت يكسان آن دو است.