اثر كوئرستين بر حافظه و يادگيري موش صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين

زمينه و هدف : ديابت قندي يك بيماري شايع اندوكرين است كه موجب بروز اختلال در روند يادگيري و حافظه مي شود. اين مطالعه به منظور تعيين اثر كوئرستين بر حافظه و يادگيري موش هاي صحرايي نر ديابتي شده با استرپتوزوتوسين انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه تجربي 40 سر موش صحرايي ويستار به طور تصادفي در 5 گروه 8 تايي كنترل، كنترل تحت تيمار با كوئرستين، ديابتي و ديابتي تحت تيمار با كوئرستين mg/kg/bw 10 و 20 قرار گرفتند. ديابت با استفاده از تزريق استرپتوزوتوسين به صورت تك دوز و درون صفاقي به ميزان mg/kg/bw ٦٠ در حيوانات القاء شد. كوئرستين به صورت داخل صفاقي به مدت 14 روز تزريق شد. براي ارزيابي حافظه و يادگيري از آزمون اجتنابي غيرفعال و ماز Y استفاده گرديد. يافته ها : در يادگيري اجتنابي غيرفعال از نظر تاخير اوليه هيچگونه تفاوت آماري معني داري بين دو گروه ديابتي و ديابتي تحت تيمار يافت نشد. همچنين كاهش آماري معني دار تاخير عبور در موش هاي ديابتي نسبت به گروه كنترل مشاهده گرديد (P<0.05). ميزان تاخير عبور در گروه كنترل 19.26±383.57 بود؛ در گروه ديابتي به 10.38±128.86 كاهش يافت و در گروه هاي ديابتي تحت درمان در مقايسه با گروه ديابتي افزايش آماري معني دار نشان داد (P<0.05). تاخير عبور در گروه ديابتي كوئرستين mg/kg/bw 10 به 23.76±316.67 و در گروه ديابتي كوئرستين mg/kg/bw 20 به 31.21±397.50 افزايش يافت. به علاوه، درصد تناوب در حيوانات ديابتي به طور معني داري كمتر از گروه كنترل بود (P<0.05). در گروه كنترل مقدار آن 3.07±70.10 و در گروه ديابتي 1.83±34.38 تعيين شد و در گروه هاي ديابتي تحت درمان بيشتر از گروه ديابتي بود (P<0.05). در گروه ديابتي كوئرستين mg/ kg/bw 10 به 3.76±70.91 و در گروه ديابتي كوئرستين mg/ kg/bw 20 به 5.76±75.43 افزايش يافت. نتيجه گيري : تجويز كوئرستين به مدت 14 روز سبب تقويت حافظه و يادآوري و نيز بهبود حافظه فضايي كوتاه مدت حيوانات ديابتي گرديد.