تحليل بن‌مايه‌هاي اساطيري «داستان شهريار بابل با شهريارزاده» در مرزبان نامه

اسطوره‌ها به عنوان بينش انسان بدوي در باب انسان و جهان، معمولاً با تغيير شكل در فرهنگ و ادبيات ملت‌ها بازتاب پيدا مي كنند. مرزبان نامه‌ از جمله متون ادب فارسي است كه مي‌توان ردّپاي اساطير و افسانه‌هاي كهن را در آن مشاهده كرد. در اين مقاله بن‌مايه‌هاي اساطيري «داستان شهريار بابل با شهريارزاده» از مرزبان نامه بررسي شده است. فرض نگارندگان بر اين بوده است كه اين داستان آيين‌ها و مراسم آشناسازي (پاگشايي) را در خود نمودار مي سازد. مبتني بر ايده مذكور و با تحليل محتوايي داستان، قابل تطبيق بودن اين داستان با مراسم آشناسازي اثبات شده است؛ همه اجزا و مراحل مراسم آشناسازي از قبيل انزوا، جداسازي، بردن نوآموز به بيشه (شكارگاه)، آزمون سخت (شكنجه)، بالا رفتن از درخت و ... را مي‌توان در داستان مذكور مشاهده كرد. افزون براين عناصر نمادين و كهن الگويي ديگر نيز در متن وجود دارد كه در ارتباط با مضمون اصلي (آشناسازي) هستند و بر اين اساس تحليل شده‌اند.