ارتباط بين قابليت تصويرسازي ذهني با حس حركت دختران ورزشكار و غير‌ورزشكار

The Relationship between Mental Imagery Ability and Kinaesthesis among Athlete and Non-athlete Females

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین قابلیت تصویرسازی ذهنی با حس‌ حركت دختران ورزشكار و غیر ورزشكار می‌باشد. جامعۀ آماری پژوهش را دانش‌آموزان دختر 8  تا 11 سال، 12 تا 15 سال و دانشجویان 20 تا 23 سال تشكیل دادند و نمونۀ آماری نیز شامل 20 نفر ورزشكار و 20 نفر غیرورزشكار از هر ردۀ سنی (120نفر) بود كه به روش تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها، پرسش‌نامۀ وضوح تصویرسازی حركت 2، پرسش‌نامۀ دست برتر چاپمن، آزمون تنظیم زاویۀ دست برتر بهرامی و پرسش‌نامۀ جمعیت‌شناختی بودند. یافته‌ها نشان دادند كه هم‌بستگی مثبت و معناداری بین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ قابلیت تصویرسازی ذهنی و خطای حس حركت دختران ورزشكار و غیر‌‌ورزشكار 12 تا 15 سال و 20 تا 23 سال وجود دارد؛ اما، این ارتباط برای دختران ورزشكار و غیرورزشكار 8 تا 11 سال معنادار نمی‌باشد. از‌سوی‌دیگر، قابلیت تصویرسازی ذهنی می‌تواند خطای ‌حس ‎حركت ورزشكاران و غیر‌ورزشكاران را پیش‌بینی كند. بر‌اساس نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می‌شود كه این سازه توسط مشاوران روان‌شناختی و پژوهشگران در درمان‌ها و مطالعات بعدی مورد توجه قرار ‌‌‌گیرد.

The purpose of this study was to examine the relationship between mental imagery ability and kinaesthesis between athlete and non-athlete females. The population included female students aged 8-11, 12-15 and 20-23 years old. The sample contained 20 athletes and 20 non-athletes in each age group (120 people) that were selected randomly. Data collection tools were vividness of movement imagery-2 questionnaire, chapmans handedness inventory, Bahrami’s dominant-handʹs angle accommodation test and demographic questionnaire. The results showed that there was a significant and positive correlation between mental imagery ability and kinaesthesis error in female athletes and non-athletes of 12-15 and 20-23 years old groups. But this relationship was not significant in female athletes and non-athletes of 8-12 years old groups. On the other hand, the mental imagery ability could predict kinaesthesis error of athletes and non-athletes. According to the results, it is suggested that this structure would be used by psychological consultants and researchers in treatments and future studies.