پاسخ عوامل فيبرينوليتيك به انقباض هاي درون گراي هم تنش و هم جنبش در مردان سالم

Acute responses of fibrinolytic factors to isotonic and isokinetic concentric contractions in healthy men

مطالعه حاضر جهت بررسی پاسخ شاخص‌های فیبرینولیتیك به انواع مختلف انقباض‌های درون‌گرای هم‌تنش و هم-جنبش پس از فعالیت و دوره ریكاوری یك ساعته طراحی شد. ده مرد سالم (7/1±9/26 سال) دو جلسه فعالیت مقاومتی هم‌تنش و هم‌جنبش به فاصله یك هفته با شدت حدود 40% حداكثر گشتاور ارادی ایزومتریك (̊70MVIT) را بر روی عضلات چهار سر هر دو پا با استفاده از دستگاه بایودكس انجام دادند. نمونه‌های خون سیاهرگی (ml6) در قبل، بلافاصله بعد و انتهای یك ساعت ریكاوری گرفته شدند و برای اندازه‌گیری فعال كننده‌ی پلاسمینوژن بافتی (PA-t)، مهار كننده فعال‌كننده‌ پلاسمینوژن-I(PAI-1)، D-dimer و غلظت لاكتات مورد استفاده قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مكرر (2جلسه ×3 زمان) تجزیه و تحلیل شدند. هر دو جلسه فعالیت بدون در نظر گرفتن نوع انقباض با افزایش معنادار PA-t، و لاكتات همراه بود (P<0.05). همچنین در پاسخ به دو نوع فعالیت، انقباض عضلانی درون‌گرای هم تنش موجب شد هم PA-t، و هم لاكتات در مقایسه با انقباض هم جنبش افزایش بیشتری داشته باشند (P<0.05). PAI-1 بدون در نظر گرفتن نوع انقباض پس از فعالیت تغییر معناداری نشان نداد (P>0.05) ، اما در دوره ریكاوری كاهش معناداری مشاهده شد (P<0.05)، و در كل نیز مقایسه دو نوع فعالیت تغییرات متفاوتی در پاسخ PAI-1 نشان نداند (P>0.05). در كل می توان گفت كه نوع انقباض عضلانی (هم‌تنش یا هم‌جنبش) عامل موثری در پاسخ t-PA و لاكتات خون می‌باشد، در حالیكه پاسخ‌های PAI-1 و D-dimer به نوع انقباض عضلانی بستگی ندارند.

Present study was designed to investigate the effects of different isotonic and isokinetic concentric contractions and 1h recovery (1h-rec) period on fibrinolytic factors. Ten healthy male subjects (26.9 ±1.7 years) completed two isotonic and isokinetic exercise protocols at an intensity corresponding to 40% of maximal voluntary isometric torque at 70̊ (MVIT 70̊) on quadriceps using Biodex Systems which was followed by 1h-rec. Venous blood samples (6 ml) were obtained before, immediately after exercise and at the end of recovery and were analyzed for tissue plasminogen activator (t-PA),plasminogen activator inhibitor-1 (PAI-1), D-dimer and lactate concentration. All data were analyzed using repeated measures of ANOVA (2×3). Although both exercise trials irrespective of contraction type were followed by significant increases in t-PA and lactate (P<0.05), these increases were transient and returned to pre-exercise level at the end of 1h recovery. In addition, concentric isotonic contraction resulted in increases in both t-PA and lactate concentration compared to isokinetic contraction (P>0.05). Irrespective of contraction type, PAI-1 showed no significant changes after exercise but decreased significantly after 1h recovery (P>0.05). Not only, there was no significant differences between two type of contractions for PAI-1 (P>0.05), D-dimer, but also, responses of these variables to acute exercise and 1h recovery was not statistically significant(P>0.05). Based on thefindings of the present study,isotonic muscular contraction leads to more increases of t-PA and blood lactate levels in comprasion toisokinetic knee extension exercise, and that changes in PAI-1 and D-dimer are not related to muscle contraction type.