ارتقا هويت ورودي ايستگاه‌هاي متروي شهر تهران با بهره گيري از نشانه‌شناسي فرهنگي

با توجه به افزايش روز افزون استفاده از مترو، يافتن ارتباط منطقي بين كالبد ايستگاه مترو و عناصر سازنده‌ي هويت آن، امري ضروروي شده‌است. هدف از اين پژوهش، يافتن شاخصه‌هاي زمينه‌‌‌‌‌‌‌‎گرا كردن ايستگاه‌هاي مترو بر اساس نشانه‌هاي فرهنگي است. ورودي‌هاي مترو مهم‌ترين نقاطي هستند كه با كالبد شهر و انسان‌ها رابطه‌اي بسيار نزديك دارند. در اين تحقيق با روش نشانه‌شناسي‌ِ تحليلي- تفسيري تلاش مي‌شود، ابتدا رويكردهاي طراحي ورودي ايستگاه‌ها بر اساس سطح مواجه با نشانه‌ها دسته‌بندي شود. سپس ميزان توافق هر سطح با توجه به چهار‌گونه متن، و براساس سه سطح مواجه؛ نشانه‌ساز، نشانه‌دار و نشانه‌گريز مورد بررسي قرار‌گيرد. براساس يافته‌هاي پژوهش، توجه به متن و لايه‌هاي آن، راهكاري مطلوب در جهت تبيين سطح مواجه با نشانه و بازيابي هويت، در هر يك از ورودي‌هاي ايستگاه‌هاي متروي شهر تهران است.