ويژگي هاي خلا نحوي در زبان فارسي

Characteristics of Gapping in Persian

اين مقاله درصدد توصيف ويژگي هاي خلا نحوي در زبان فارسي بر اساس مطالعات انجام‌شده در اين زمينه در ساير زبان هاست. با بررسي خلا نحوي در زبان فارسي درمي‌يابيم كه خلا نحوي در زبان فارسي داراي شباهت ها و تفاوت‌هايي با خلا نحوي در ساير زبان‌هاست. ويژگي هاي بارز خلا نحوي در زبان فارسي عبارتند از: وجود رابطه تقابلي بين عناصر باقي‌مانده در همپايه خلادار و عناصر متناظر در همپايه پيشين، امكان حذف برخي از عناصر درون گروه فعلي به‌همراه فعل، تكريري بودن خلا نحوي، ضرورت توازن آرايش سازه اي در بند مرجع و بند خلادار، امكان وقوع خلا نحوي در ساخت هاي تفضيلي و هم‌چنين امكان وقوع آن در جايگاه مياني همپايه دوم و ضرورت همساني مشخصه هاي زمان و عدم ضرورت مشخصه هاي مطابقه در همپايه ها. واژه‌هاي كليدي: خلا نحوي، تقابل، بند خلادار، باقي‌مانده، توازن

Characteristics of Gapping in Persian Mansour Shabani Received: 2011/10/22 Accepted: 2013/08/11 Abstract This article aims to describe the properties of gapping in Persian in terms of studies conducted on gapping in other languages. Findings of this study show that there are some similarities and differences between gapping in Persian and those in other languages. The salient properties of gapping in Persian are as follows: contrastive relationship between remnants in the gapped conjunct and correspondents in the first conjunct; the possible omission of some VP-internal material along with the verb; recursivity of gapping; the obligatoriness of parallel word order in the gapped clause and in the antecedent one; the possible occurrence of gapping in comparative constructions and also its occurrence in the medial position of the second conjunct; and obligatoriness of the identical tense features and non-obligatoriness of identical agreement features in conjuncts. Keywords: gapping, contrast, gapped clause, remnant, parallelism. ?