بررسي عوامل شكل‌دهنده به سياست هسته‌اي دولت اعتدال براساس نظريه پيوستگي جيمز روزنا

هدف اصلي اين پژوهش بررسي مهم‌ترين عوامل شكل‌دهنده به سياست هسته‌اي دولت اعتدال، براساس نظريه پيوستگي جيمز روزنا است. وي كه در مدل‌هاي نظري تجزيه و تحليل سياست خارجي نماينده تلفيق دو سطح تحليل خرد و كلان به شمار مي‌رود، بر اين باور است كه در بررسي و تحليل سياست خارجي هر كشوري بايستي به پنج دسته متغيرهاي اصلي فرد، نقش، حكومت، جامعه و در نهايت نظام بين‌الملل توجه شود. در همين راستا ما ابتدا در مبحث اول اين مقاله به بررسي اجمالي رهيافت‌هاي خرد و كلان در تجزيه و تحليل سياست خارجي دولت‌ها خواهيم پرداخت، سپس در مبحث دوم به ارايه چهارچوب نظري بحث يعني مدل پيوستگي روزنا مي‌پردازيم، سپس در مبحث پاياني اين مقاله به بررسي سياست هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران در دوران دولت اعتدال (رياست‌جمهوي آقاي روحاني) خواهيم پرداخت. در اين مبحث به تفصيل اشاره خواهيم كرد كه در راستاي فهم كامل اين سياست هسته‌اي بايستي به نقش افراد تصميم گيرنده و باورهاي ذهني آنها (برداشت‌هاي آقاي روحاني، ظريف و تيم مذاكره كننده)، نقشي كه آنها ايفا مي‌كنند (نقش رياست جمهوري، وزيرامورخارجه و...) نوع نظام سياسي و برداشت از نقش آن (نظام جمهوري اسلامي با تاكيد بر عنصر اسلاميت) جامعه (نقش افكار عمومي و جهت‌گيري‌هاي ارزشي عمده) و در نهايت متغيرهاي محيطي در عرصه نظام بين‌الملل بسيار مهم است. اين پژوهش يك پژوهش تحليلي توصيفي بوده و روش گردآوري اطلاعات در آن از طريق استفاده از منابع كتابخانه‌اي و مجازي است.