روش موردكاوي و كاربردهاي آن در علوم انساني

استفاده از موردكاوي؛ به عنوان يكي از استراتژي‌هاي تحقيق در مطالعات علوم اجتماعي، به‌ويژه در تحقيقات با مقياس كوچك، به سرعت در حال اشاعه يافتن است. هدف موردكاوي برقراري پل ارتباطي بين مطالعات كتابخانه‌اي از يك‌سو، و اطلاعات زندگي واقعي از سوي ديگر مي‌باشد، تا اصول و نظريه‌هاي علمي در پشت ديوارهاي دانشگاه باقي نمانند. مورد يا قضيه، روايت مكتوبي از پژوهشي است كه قبلاً وجود داشته و موقعيتي نيست كه به صورت تصنعي ايجاد شده باشد. علاوه بر آن، مشابهتي نيز با تحقيق تجربي ندارد كه متغيرها دستكاري مي‌شوند تا تاثير يك عنصر خاص را اندازه‌گيري كنند. مطالعه موردي يك بررسي عميق و چند‌وجهي است كه با استفاده از روش‌هاي تحقيق كيفي بر روي يك پديده اجتماعي، صورت مي‌گيرد. در اين مقاله تلاش گرديده تا روش، تاريخچه، تعاريف، ويژگي‌ها، انواع، مزايا و معايب رويكرد موردكاوي و كاربردهاي آن به عنوان يك استراتژي تحقيق از جنبه‌هاي مختلف مورد بررسي قرار گيرد و سپس موردكاوي به عنوان روشي اثربخش براي آموزش علمي معرفي شده و ساختار قضيه اثربخش، اعتبار و روايي مطالعه موردي به همراه فرايند اجراي تحقيقات از طريق مطالعه موردي تشريح گردد.