رابطه‌ي استفاده از فنون مديريت ريسك با عملكرد شركت‌هاي فعال صنايع غذايي

The Relation between ERM Techniques and Performance of Food Industry firms

تغییرات بوجود آمده در فضای كسب و كار باعث گردیده كه نگرش به مدیریت ریسك از منظر جزء گرا به نگرشی كل گرا و سیستماتیك تغییر یابد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین استفاده از فنون مدیریت ریسك و عملكرد سازمان می باشد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی شركت‌های فعال در صنعت غذایی است، كه بیش از یك سال از تاریخ پذیرش آن‌ها در سازمان بورس و اوراق بهادار تهران گذشته است. در این پژوهش برای كمی‌سازی میزان استفاده از فنون مدیریت ریسك بنگاه از مدل ارائه شده در كتاب كوزو استفاده شده است. همچنین و در نهایت برای بررسی رابطه متغیر مستقل (میزان استفاده از فنون مدیریت ریسك بنگاه) و متغیر وابسته (عملكرد بنگاه) پس از استاندارد سازی داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان دهنده این است كه استفاده از فنون مدیریت ریسك بنگاه رابطه معنی‌دار مثبتی با عملكرد سازمان دارد، همچنین در بررسی فرضیه‌های فرعی، تنها مدیریت ریسكهای استراتژیك، هیچ گونه رابطه معنی‌داری با عملكرد سازمان ندارد.

Changes in the business environment have caused changes in risk management approach from atomistic into the holistic one. The aim of this study is to examine the relation between Enterprise Risk Management techniques and organizational performance. The sample includes food industry firms listed in TSE from at least one year ago. This study uses Coso book model for quantification of Enterprise Risk Management. Also the Pearson correlation test has been used to examine the relation between independent variable (Enterprise Risk Management) and dependent variable (Organizational performance). The results indicate a significant positive relation between Enterprise Risk Management and Organizational performance; also examination of sub- hypotheses shows that only strategic risk management has no relation with organizational performance.