تاثير اندازه دولت و حكمراني خوب بر توسعه انساني با بكارگيري رگرسيون موزون جغرافيايي

هدف اصلي اين مطالعه بررسي تاثير اندازه دولت و حكمراني خوب بر توسعه انساني كشورهاي مختلف در سال هاي 2000، 2005 و 2010 مي باشد. براي اين منظور، با توجه به معني داري آماره موران و وجود همبستگي فضايي در خصوص شاخص توسعه انساني كشورهاي مختلف، از رگرسيون موزون جغرافيايي (الگوي هسته هاي فضايي تطبيقي) براي تحليل داده ها استفاده شد. نتايج حاصل كه با استفاده از نرم افزار ArcGis 9.3 بدست آمد نشان مي دهد بطور متوسط در كشورهاي مختلف، اندازه دولت و حكمراني خوب تاثير مثبتي بر شاخص توسعه انساني دارد كه اثرگذاري متغير اندازه دولت در سال هاي 2000، 2005 و 2010 رو به كاهش و اثرگذاري متغير حكمراني خوب، اگرچه در سال 2005 نسبت به 2000 اندكي افزايش يافت ولي در سال 2010 كاهش را نشان مي دهد. در خصوص ايران، نتايج ضريب منطقه اي اندازه دولت در سال هاي 2000 و 2005 مثبت بوده ولي در سال 2010 منفي مي باشد. همچنين حكمراني خوب در ايران (ضريب منطقه اي) داراي تاثير مثبت بوده كه مقدار آن در سال هاي مورد بررسي رو به افزايش مي باشد. همچنين در اين مطالعه، تاثير اندازه دولت و حكمراني خوب در كشورهاي با سطوح مختلف توسعه يافتگي (4سطح توسعه يافتگي) نيز مورد بررسي و تحليل قرار گرفت.