تحليل نقش انعطاف پذيري اكولوژيكي در اكوسيستم هاي شهري

تحول اكوسيستم­هاي شهري در مقياس زمان و مكان حاصل روابط پوياي بين عوامل اقتصادي-اجتماعي و فرآيندهاي زيستي-فيزيكي است. انعطاف­پذيري اكولوژيكي اكوسيستم­هاي شهري به معني درجه تحمل­پذيري آنها در برابر آشفتگي­ها قبل از تغيير و بازسازي در ساختار و عملكرد اين سيستم­هاست. انفصال و قطعات جداگانه اكولوژيكي، كاهش ميزان پوشش، تغييرات در سيستم هيدرولوژيكي، چرخه مواد و يكنواختي در تركيب گونه­اي (هموژنيتي)، اكوسيستم­هاي شهري را محيط­هاي آسيب­پذير معرفي نموده است. سيستم­هايي كه الگوهاي شهر مانند شكل، كاربري و ارتباطات، اثرات گوناگوني بر پويايي اكوسيستم و انعطاف­پذيري اكولوژيكي آن گذاشته است. در اين مقاله ارتباط الگوهاي شهري با عملكرد اكوسيستم در قالب مدلي مفهومي تحليل شده است. فرض بر اين است كه انعطاف­پذيري در اكوسيستم­هاي شهري تابع فعاليت­هاي انساني و زيستگاه­هاي طبيعي است كه بوسيله فرآيندهاي اقتصادي-اجتماعي و بيوفيزيكي در نواحي شهري اداره مي­شود. مدل تحليل شده در اين مقاله مي­تواند در برنامه­ريزي و مديريت شهري براي پژوهشگران اين حوزه ملاك عمل قرار گيرد.