الگوسازي و مدل بندي درجه حرارت شمال استان اردبيل به منظور مديريت خشكسالي

تغييرات درجه حرارت به عنوان يكي از نمادهاي تغييرات اقليمي، از اهميت خاصي برخوردار است. در اين پژوهش، با استفاده از داده هاي متوسط دماي سالانه و ماهانه ي ايستگاه سينوپتيك پارس آباد در فاصله ي زماني ژانويه ي 1984 تا دسامبر 2009 و با بهره گيري از مدل هاي ميانگين متحرك مرتبه ي دو، اتورگرسيو و آريما، تغييرات زماني دماي هواي شمال استان اردبيل مورد بررسي قرار گرفت. روند خطي و پلي نوميال مرتبه ي ششم داده هاي دماي سالانه ي ايستگاه مورد مطالعه نشان داد كه مقادير دماي سالانه ي شمال استان اردبيل، با شيب ملايمي در حال افزايش است. مدل پلي نوميال مرتبه ي ششم، بهتر از مدل رگرسيون خطي، تغييرات دماي ايستگاه مورد مطالعه را تبيين كرد. نتايج حاصل از تحليل و مدل سازي دماي ماهانه-ي ايستگاه مورد مطالعه با استفاده از مدل هاي رگرسيون خطي، ميانگين متحرك و آريما و پيش بيني مقادير دماي ماهانه تا سال 2014 نشان داد كه مدل آريما با داشتن پايين ترين MAPE و بالاترين R2، بهتر از دو مدل ديگر، دماي ماهانه ي ايستگاه مورد بررسي را پيش بيني مي كند. معيارها و مقادير RMSE، AIC وMAD در انتخاب بهترين الگو نشان دادند كه الگوي SARIMA(0،0،1)(0،1،1)12 با داشتن كم ترين مقدار RMSE، AIC و MAD، الگوي مناسبي جهت پيش بيني مقادير دماي ماهانه ي ايستگاه مورد مطالعه مي باشد.