ارزيابي كارايي مدل هاي FSM، PSIAC وEPM در برآورد توليد رسوب اراضي مرتعي (مطالعه موردي: حوضه آبخيز سرخ آباد، استان مازندران)

در مطالعه حاضر، به منظور بررسي وضعيت فرسايش خاك و توليد رسوب در حوضه آبخيز سرخ آباد استان مازندران، ابتدا به اندازه گيري رسوب ويژه مشاهده اي از طريق بررسي ابعاد رسوبات تجمع يافته در پشت دو بند سنگ و ملات موجود در خروجي حوضه مذكور پرداخته و سپس با به كارگيري مدل هاي FSM، PSIAC وEPM كارايي هر يك از اين مدل ها در برآورد ميزان فرسايش و توليد رسوب منطقه مورد ارزيابي قرار گرفت. طبق نتايج حاصل مقدار رسوب مشاهده اي و اندازه گيري شده در پشت بندهاي موجود در منطقه مورد مطالعه، 997/390 تن در كيلومترمربع در سال به دست آمد كه اين ميزان براي مدل هاي FSM (رابطه 10)، PSIAC و EPM به ترتيب 411/611، 157/239 و 436/280 تن در كيلومترمربع در سال برآورد گرديد. هم چنين درصد خطاي نسبي محاسبه شده براي مدل هاي فوق، به ترتيب معادل 22، 36 و 50 درصد بوده است. با توجه به نتايج به دست آمده، مدل EPM به دليل درصد خطاي نسبي كم تر نسبت به ساير مدل هاي به كار رفته، كارايي بهتري در برآورد فرسايش و توليد رسوب در حوضه آبخيز سرخ آباد داشته است.