بررسي رابطه بين دموكراسي و رشد اقتصادي: مطالعه موردي براي 8 كشور بزرگ اسلامي

هدف اين پژوهش بررسي تاثيرات آستانه­اي بالقوه در رابطه ميان دموكراسي و رشد اقتصادي براي كشورهاي عضو گروه دي هشت(D-8) طي دوره زماني 2011- 1996 مي­باشد. در رابطه مورد مطالعه علاوه بر متغيرهاي فوق، متغيرهاي مخارج تحصيل، مخارج مصرفي دولت، صادرات مواد خام كشاورزي، نرخ تورم و شاخص باز بودن اقتصاد نيز لحاظ گرديده­اند. جهت انجام اين بررسي از مدل رگرسيوني انتقال ملايم تابلويي (PSTR) استفاده شده است. نتايج بدست آمده فرضيه خطي بودن را رد مي­كند و يك مدل دو رژيمي با حد آستانه­اي دموكراسي 971/0- را پيشنهاد مي­نمايد. در رژيم اول متغيرهاي دموكراسي، مخارج تحصيل و مخارج مصرفي دولت تاثير مثبت و معني­دار و متغيرهاي صادرات مواد خام كشاورزي، نرخ تورم و شاخص باز بودن اقتصاد تاثير منفي و معني­داري بر رشد اقتصادي دارند. در رژيم دوم و پس از عبور از سطح پايين دموكراسي به سطوح بالاتر آن، متغيرهاي دموكراسي، مخارج تحصيل، صادرات مواد خام كشاورزي و شاخص باز بودن اقتصاد تاثير مثبت و معني­دار و متغيرهاي مخارج مصرفي دولت و نرخ تورم تاثير منفي و معني­داري بر متغير رشد دارند. البته با گذار به سطوح بيشتر دموكراسي، از شدت تاثير نرخ تورم كاسته شده، ميزان تاثيرگذاري متغيرهاي دموكراسي و مخارج تحصيل افزايش داشته و متغيرهاي مخارج مصرفي دولت، صادرات مواد خام كشاورزي و شاخص باز بودن اقتصاد بين دو رژيم تغيير علامت داده­اند. از اين رو نتايج تجربي اين مطالعه تاييدي بر ديدگاه سازگاري دموكراسي مي­باشد.