تنوع ژنتيكي اكوتيپ هاي گونه Aegilops biuncialis از لحاظ پروتئين هاي ذخيره اي بذر

در اين پژوهش تنوع ژنتيكي اكوتيپ هاي مختلف Aegilops biuncialis از اجداد وحشي گندم، از لحاظ پروتئين هاي ذخيره اي بذر با استفاده از الكتروفورز SDS-PAGE و A-PAGE مورد مطالعه قرار گرفت. ميزان تنوع ژنتيكي ني بين اكوتيپ ها در مورد گلوتنين هاي با وزن مولكولي بالا HMW) 21/40) درصد و در گلوتنين هاي با وزن مولكولي پايينLMW) 27/3) درصد برآورد شد. ميزان تنوع در پروتئين هاي LMW بيشتر از پروتئين هاي HMW بود. اكوتيپ هاي مرند، ماكو، پارس آباد، ورزقان و شبستر داراي نوار بالاتر از 2HMW- و اكوتيپ هاي مرند، ماكو و گرمي داراي نوار مابين نوارهاي 7-HMW و 8-HMW بودند. در پروتئين هاي گلياديني بيشترين تنوع نوارها در ناحيه ω و كمترين تنوع در ناحيه γ مشاهده شد. به دليل وجود نوارهاي 5/ 43-γ و 45-γ و نيز فراواني بالاي نوارهاي ناحيه ω كه به عنوان شاخص بالاي كيفيت گلوتن مطرح مي باشند، از Ae. biuncialis مي توان در برنامه هاي اصلاحي براي بهبود كيفيت آرد گندم استفاده كرد. گروه بندي اكوتيپ ها با استفاده از تجزيه كلاستر، آنها را به سه گروه تقسيم كرد. به طوري كه اكوتيپ هاي مرند، ماكو و شبستر در گروه اول، اكوتيپ هاي ورزقان و اهر در گروه دوم و اكوتيپ هاي گرمي، پارس آباد، مشكين شهر و اردبيل در گروه سوم واقع شدند. كمترين فاصله ژنتيكي بين اكوتيپ مشكين شهر با اردبيل و بيشترين فاصله ژنتيكي بين اكوتيپ اهر با شبستر و مشكين شهر و سپس ماكو با پارس آباد مشاهده شد.