بررسي موانع زيرساختي اعمال مديريت دانش و ارايه الگوي بهبود در مراكز آموزش عالي

-

امروزه دانش چرخ‌هاي اقتصادي كشورها را به حركت در مي‌آورد و نگرش نسبت به دانش آكادميك و تجارت در سراسر دنيا تغيير كرده است. در همه سازمان‌ها، چه آموزشي و علمي و چه سازمان‌هاي توليدي و تجاري، دانش پنهاني وجود دارد كه به‌عنوان منبعي مكانيكي و ايستا محسوب نمي‌شود. بيشتر سازمان‌ها براي افزايش اثربخشي و توان رقابتي خود به سمت دانش و فرآيندهاي مديريت دانش روي آورده‌اند. رقابت جهاني، كم شدن كاربرد نيروي انساني و افزايش كاربرد فناوري در انجام امور، كم شدن زمان لازم براي تجربه و كسب دانش، از دست دادن دانش در اثر خروج كاركنان و ... سبب شده تا سازمان‌ها جهت باقي ماندن در عرصه جهاني به مديريت دانش روي آورند. در اين تحقيق توصيفي-پيمايشي، با استفاده از پرسشنامه، هفت عامل "ساختار، فرآيندهاي داخلي، فناوري، فرهنگ، منابع انساني، اندازه‌گيري و رهبري" جهت استقرار مديريت دانش در چهار دانشگاه دولتي، آزاد و غيرانتفاعي مورد بررسي قرار گرفته است. حجم نمونه شامل افراد آگاه و متخصص در زمينه مديريت دانش و فناوري اطلاعات در دانشگاه‌هاي شهيد چمران اهواز، دانشگاه پيام‌نور تهران، موسسه آموزش عالي كار و واحدهاي دانشگاه آزاد در تهران مي‌باشد كه به روش طبقه‌بندي و تصادفي ساده انتخاب گرديده‌اند. علاوه براين، به‌طور هدفمند بيست نفر از اساتيد متخصص و صاحب نظر-از هر دانشگاه 5 نفر-اين دانشگاه‌ها انتخاب و مورد مصاحبه عميق براي علت يابي قرارگرفته‌اند. يافته‌هاي تحقيق نشان دادند كه تمامي مراكز مورد مطالعه آموزش عالي فاقد زيرساخت مناسب استقرار مديريت دانش بوده و به ترتيب عوامل اندازه گيري، رهبري، منابع انساني، فرايندهاي داخلي، فرهنگ، فناوري، ساختار از مهمترين موانع مديريت دانش مي‌باشند و براي پياده‌سازي مديريت دانش در اين مراكز نياز به تقويت اين زيرساخت‌ها به ترتيب اولويت خواهد بود. در نهايت الگويي جهت بهبود و پياده‌سازي مديريت دانش متناسب با ساختار دانشگاه‌ها پيشنهاد شده است.