تيين رابطه سرمايه اجتماعي سازماني و كيفيت زندگي كاري كاركنان

مفهوم سرمايه اجتماعي به عنوان ابزاري براي درك كيفيت زندگي كاري به كار مي رود و مبناي تعالي سازماني شناخته شده است. در تحقيق حاضر تلاش مي شود تا تاثير سرمايه اجتماعي سازماني بر روي كيفيت زندگي كاري كاركنان مطالعه شود. تحقيق حاضر از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كاركنان اداري دانشگاه پيام نور مازندران است كه از ميان آن ها 130 نفر به صورت نمونه گيري طبقه اي انتخاب شده اند. در روش پيمايشي از دو پرسش نامه سرمايه اجتماعي ناهاپيت و گوشال و نيز پرسش نامه كيفيت زندگي كاري والتون استفاده شده است. داده ها در اين تحقيق با روش تحليل همبستگي و الگوي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS و Lisrel استفاده شد.\r\nنتايج آزمون همبستگي نشان داد كه ميان ابعاد سرمايه اجتماعي( ساختاري، رابطه اي و شناختي) و كيفيت زندگي كاري همبستگي مثبت و معناداري با اطمينان 99 % و سطح خطاي كوچك تر از 01/0 وجود دارد. همچنين نتايج تحليل معادلات ساختاري نشان مي دهد كه ابعاد سرمايه اجتماعي قدرت پيش بيني كيفيت زندگي كاري را دارند.