معناشناسي اسما از ديدگاه مفسران فريقين با تاكيد بر آيه خلافت

Semantics of Names from Viewpoints of Fariqain’s Commentators with an Emphasis on the Verse “Caliphate”

ويژگي تعليم اسما باعث شده است كه انسان مقامي بالاتر از مقام فرشتگان مقرب خدا داشته باشد. اين مقاله در صدد بررسي چيستي اسما مورد اشاره در آيه 31 بقره با استفاده از تحليل سخنان مفسران فريقين است. مفسران شيعه سه نظريه را در مورد اسما مطرح كرده‌اند: الفاظي كه به اشيا خارجي اشاره دارد، حقايق عيني و خارجي كه واسطه خلقت تمام ممكنات عالم مي‌باشند و ذخاير غيبي كه منشا پيدايش جهان هستند. مفسران اهل سنت دو نظريه تشابه اين آيات و وسيله ايجاد ارتباط و ادامه حيات در روي كره زمين براي انسان را مطرح كرده‌اند. تطبيق ديدگاه‌هاي تفسيري فريقين بيانگر آن است كه اختلاف مفسران در تفسير اين آيات برآمده از اختلاف ايشان در مباني و منابع تفسيري است.

The feature of educating names has made human to have a higher position than the position of the archangels. The present study intends to investigate the whatness of the names mentioned in verse 31 of Surah Al- Baqara by analyzing the discussions of the Fariqain’s commentators. Shiite commentators have proposed three theories about names: the words pointing to external objects i.e. objective and external realities realized as the cause of creation of all possibilities of the world; and the unseen resources as the world’s origin. The Sunni commentators have proposed two theories including similarity of these verses, and means of creating communication and surviving on the planet earth for human. Implementation of the Fariqain’s interpretive comments indicates that the commentators’ conflicts about interpretation of these verses are arisen from their differences in interpretive principles and resources.