بررسي عوامل درون خانوادگي موثر بر خانه گريزي دختران (مطالعه موردي: دختران خانه گريز و غير خانه گريز شهر همدان)

اين پژوهش به بررسي عوامل خانوادگي موثر بر فرار دختران از خانه پرداخته است. جامعه آماري اين پژوهش، دختران فراري و عادي شهر همدان در سال 1390، و تعداد نمونه 60 نفر متشكل از 30 دختر فراري و 30 دختر غيرفراري بوده كه با روش نمونه­گيري در دسترس از مركز بهزيستي شهر همدان بررسي و تحليل شده­ است. گردآوري اطلاعات از طريق پرسشنامه و مصاحبه انجام گرفته است بدين صورت كه داده­ها از طريق دو پرسشنامه جداگانه در دو مرحله از دختران فراري و غير فراري تكميل گرديده است. يافته­ها نشان مي­دهد كه عوامل خانوادگي در ايجاد زمينه­هاي فرار دختران از خانه نقش بسزايي ايفا مي­كند. در اين زمينه مي­توان گفت كه دختران فراري از نظر خانوادگي به علت نفاق، ناسازگري، اعتياد والدين، تشنج در محيط خانوادگي، طرد و تحقير، كمبود محبت، سبك تربيتي نادرست، از هم­گسيختگي خانواده، عدم مراقبت و بي­توجهي والدين و سرپرستان نسبت به دختران، ترس از تنبيه و پايگاه اجتماعي نامناسب به فرار از خانه اقدام كرده­اند.