بررسي تاثير يارانه بر تقاضاي آب خانگي شهر قم

ين مقاله به بررسي آثار يارانه بر تقاضاي آب خانگي، و به تبع آن برآورد تابع تقاضاي بلند مدت آب خانگي در شهر قم مي پردازد. براي اين منظور از داده هاي سري زماني ماهانه بين سال هاي 89-1387 استفاده شده است. مباني نظري فرم كلي تابع تقاضاي آب از حداكثر سازي يك تابع مطلوبيت استون- گري به دست آمده و در مرحله ي بعدي با استفاده از مدل خودرگرسيون برداري و بر اساس روش يوهانسون – جوسيليوس تابع تقاضاي آب شهري قم برآورد گرديده است. لازم به يادآوري مي باشد كه دوره ي زماني انتخاب شده براي مطالعه قبل از اعمال قانون يارانه هاي نقدي است و فقط يارانه روي قيمت آب را پوشش مي دهد. نتايج مطالعه نشان دهنده ي اين بود كه: كاهش و يا حذف يارانه ي قيمتي آب، تقاضاي آب را در بخش خانگي كاهش مي دهد. همچنين تقاضاي آب شهري قم با قيمت آب و قيمت ساير كالاها، مطابق با نظريات اقتصادي، رابطه ي عكس و با درآمد رابطه ي مستقيم دارد. تقاضاي آب شهري اين استان نسبت به قيمت آب و قيمت كالاهاي ديگر بي كشش و نسبت به درآمد، يك كالاي ضروري است همچنين حداقل مصرف آب خانگي شهروندان قمي با در نظر گرفتن حذف يارانه قيمتي 42 ليتر در روز مي باشد.