ارزيابي و اولويت بندي ريسك هاي منابع آب آشاميدني در نواحي روستايي؛ مطالعه موردي: روستاهاي بخش مركزي شهرستان مينودشت

كمبود آب آشاميدني سالم بخصوص در كشورهاي جهان سوم از جمله كشور ايران به عنوان يكي از معضلات اساسي مطرح است. از اين رو لازم است ضمن اعمال سياست هاي اصولي به جنبه هاي مديريتي مختلف اين منبع حياتي توجه شود. در اين راستا پژوهش حاضر با شناسايي و طبقه بندي ريسك هايي كه منابع آب آشاميدني را در روستاهاي بخش مركزي شهرستان مينودشت تهديد مي كنند، اقدام به ارزيابي و اولويت بندي آنها نموده است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي – تحليلي بوده و به شيوه پيمايشي انجام شده است. نمونه آماري مورد مطالعه روستاهايي است كه داراي دهياري مي باشند. مدل مورد استفاده در اين تحقيق TOPSIS Fuzzy (تاپسيس فازي) مي باشد. نتايج به دست آمده گوياي آن است كه بيشترين ميزان ريسك مربوط به ريسك هايي با مشخصات فيزيكي منابع و مخازن آب و ريسك هاي ناشي از عوامل انساني بوده است و ريسك هاي مربوط به عوامل طبيعي و مكان گزيني منابع و مخازن آب و كيفيت آب در رتبه هاي بعدي قرار دارند. بيشترين ميزان ريسك در گروه هاي مختلف مربوط به نداشتن و يا مشخص نبودن حريم منابع، مخازن و خطوط انتقال، نداشتن نقشه ي منابع آب، مخازن، خطوط انتقال و شبكه ي توزيع، تبخير و هدر رفت آب در مخازن و يا منابع و عدم امكان توسعه ي شبكه ي توزيع آب و عدم پايش مستمر كيفيت آب توسط سازمان هاي مسوول مي باشد.