مباني فلسفي مطالعات سازماني در چهار پارادايم

نقص روش‌شناسي‌هاي موجود براي شناخت پديده‌هاي اجتماعي و حتي پديده‌هاي طبيعي نيازمند بازنگري در اين روش‌ها و بسط آنها براي ايجاد گستره مناسب جهت شناخت هرچه بهتر پديده‌ها است. يكي از زمينه‌هاي اساسي براي تكامل روش‌هاي مطالعات سازماني توجه به مباني فلسفي اين روشهاست. بر اين اساس و به جهت رفع اين نقايص در علوم اجتماعي، به ويژه مطالعات سازماني، ابتدا مباني فلسفي چهار پارادايم مهم اثبات‌گرايي، تفسيرگرايي، انتقادي و واقع‌گرايي انتقادي شرح داده شده و در قالب هشت سوال كليدي با يكديگر مقايسه مي‌گردد. و سپس تكثرگرايي روشي جهت شناخت هرچه بيش‌تر و عميق‌تر پديد‌هاي اجتماعي و سازماني پيشنهاد مي‌گردد.