رابطه بين سبك هاي دلبستگي و تاب آوري: نقش واسطه اي هوش هيجاني

هدف پژوهش حاضر تعيين نقش واسطه اي هوش هيجاني در رابطه بين سبك هاي دلبستگي و تاب آوري در دانشجويان دانشگاه شيراز بود. بدين منظور 204 دانشجوي كارشناسي با استفاده از روش نمونه برداري تصادفي خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي سبك هاي دلبستگي (هازن و شيور، 1987)، تاب آوري (كانر و ديويدسون، 2003) و هوش هيجاني (پترايدز و فارنهام، 2001) پاسخ دادند. نتايج نشان دادند 1) بين سبك دلبستگي ايمن و هوش هيجاني و تاب آوري، رابطه مثبت وجود دارد، 2) بين دلبستگي ناايمن دوسوگرا و هوش هيجاني و تاب آوري، رابطه منفي وجود دارد، 3) ارتباط بين دلبستگي ناايمن اجتنابي و تاب آوري منفي معنادار است، و 4) بين هوش هيجاني و تاب آوري، همبستگي مثبت و معنادار است. نتايج تحليل رگرسيون نشان دادند دلبستگي ايمن، پيش بيني كننده مثبت و دلبستگي ناايمن دوسوگرا، پيش بيني كننده منفي معنادار هوش هيجاني هستند. هوش هيجاني نيز پيش بيني كننده مثبت و معنادار تاب آوري بود. اين پژوهش، با تاييد نقش واسطه اي هوش هيجاني در رابطه بين سبك هاي دلبستگي و تاب آوري دانشجويان، اهميت هوش هيجاني در زندگي فردي و تحصيلي دانشجويان را برجسته كرد.