رويكرد تمدني به نظريه‌پردازي برمبناي انقلاب اسلامي‌ايران در عصر جهاني شدن

Civilizational Approach to theorizing in Globalization Era based on Islamic Revolution of Iran

اگر تمدن را اوج مدنيت و پيشرفت همه جوامع و حاصل تلاش همه بشريت و نه قوم يا سرزمين خاصي بدانيم، آنگاه رويكرد ما به نظريه پردازي در علوم انساني براي حركت بسوي احيا و بازسازي تمدن و فرهنگ عظيم‌ايراني – اسلامي مي‌تواند رويكردي تمدني باشد. بنابراين، سوال اصلي‌اين نوشتار عبارت است از: آيا مي‌توان با تكيه برارزش‌هاي‌ايراني اسلامي كه برآمده از انقلاب اسلامي است، در تعامل سازنده با دستاوردهاي بشري به نظرياتي دست يافت كه راهنماي حركت به‌سوي احياي فرهنگ و تمدن‌ايراني – اسلامي باشد. فرضيه اين پژوهش به قرار زير است: با اتكا به ارزش‌هاي ايران اسلامي و با استفاده از دستاوردهاي بشري ميتوان به نظريه‌هايي براي تعامل سازنده با جهان معاصر دست يافت.

If we accept that the epoch of civilization in each society is the result of the attempts of all human beings, our approach to theorizing in humanities and our move toward restructuring Iranian-Islamic civilization and culture can be civilizational one. Therefore the main question in this article is: is it possible to construct theories based on Islamic- Iranian values derived from Islamic revolution? The hypothesis of this research is: based on Iranian- Islamic values, we can construct theories for interaction with the contemporary world.