خط مشي گذاري مبتني بر شواهد در عمل: آيا شواهد آماري در ارتقاي اثربخشي و كارآيي خط مشي هاي آموزش عالي كشور موثرند؟

خط مشي گذاري مبتني بر شواهد رويكرد جديدي به چرخه خط مشي گذاري عمومي است كه در بسياري از كشورها مورد استفاده قرار گرفته است. يكي از شواهد مهم در اين رويكرد آمارهاي ملي است. بر اين اساس آمار مي تواند در صورت دقت و صحت در توليد و اشاعه، اثربخشي و كارايي خط مشي هاي ملي را ارتقا دهد. هدف اين مقاله واكاوي رويكرد خط مشي گذاري مبتني بر شواهد با محوريت آمار به عنوان يكي از شواهد كليدي است. به منظور تعيين روابط ميان ابعاد مدل مفهومي تحقيق از روش مدل سازي حداقل مجذورات جزيي (PLS) و نرم افزار Smartpls استفاده شده است. نتايج حاصل از تحليل داده هاي گردآوري شده از 140 خط مشي گذار و كارشناس حوزه آموزش عالي كشور نشان مي دهد كه استفاده از شواهد آماري تاثير مثبت و مستقيمي بر اثربخشي و كارآيي خط مشي هاي آموزش عالي كشور دارد. بر اساس نتايج، به روز نبودن آمارها و اطلاعات، دسترسي سخت به آمارها و اطلاعات، عدم انتشار به موقع آمارها، قابل فهم نبودن آمارهاي توليد شده، نبودن امكان مقايسه آمارهاي موجود با آمارهاي قبلي و ...، از مهم ترين مسايل و مشكلات به كارگيري رويكرد خط مشي گذاري مبتني بر شواهد آماري است.