تحليل گفتمان يازدهمين دوره انتخابات رياست جمهوري ايران

Discourse analysis Eleventh Iranian Presidential Elections

پيروزي گفتمان« اعتدال» در انتخابات يازدهمين دوره رياست جمهوري ايران همانند بيشتر انتخابات هاي بعد از انقلاب اسلامي غيرقابل پيش بيني بود. برخي از تحليل ها با رويكردي ساختارگرا و برخي با رويكردي كارگزار محور، هژموني گفتمان اعتدال بر گفتمان‌هاي رقيب را مورد ارزيابي قرار مي‌دهند. نوشتار حاضر با رويكردي متفاوت و از منظري ساخت يابانه به شكل گيري و هژموني گفتمان اعتدال به عنوان يكي از منظومه هاي نمادين زيست جهان فرهنگي ايران پرداخته است.سوال اصلي اين مقاله چنين است« علت پيروزي گفتمان اعتدال در انتخابات يازدهمين دوره رياست جمهوري ايران چيست ؟». در پاسخ به اين سوال، اين فرضيه به آزمون گذاشته مي‌شود: «مفصل بندي و انتشار گفتمان پيوندي با بهره گيري از فرصت‌هاي معنايي موجود، عامل پيروزي گفتمان اعتدال در رقابت انتخاباتي يازدهمين دوره رياست جمهوري بوده است». سامان نظري و مفهومي مقاله نيز از تركيب دو نظريه «فرصت هاي معنايي» و« گفتمان لاكلايو و موفه» تشكيل شده است.

Victory of "moderation" discourse in Iranʹs presidential eleventh election unpredictable as the most elections after the Islamic Revolution. Some analysis with structuralist approach and ather with agent-based approach, are examined the hegemonic discourse moderation on competing discourse. In this paper with different approach and perspective, making navigation paid formation and hegemonic discourse moderation as a system of Iranʹs cultural world. The main question of this paper is the What is the main cause of victory moderation of Discourse in presidential elections Eleventh Iran? To answer this question, the hypothesis will be tested: Articulation and dissemination of hybrid discourse utilizes semantic opportunities available from moderatin of discourse is the main cause of this victory. Theoretical and conceptual structure theory, combined with the article "The Semantic date" and "Laclau and Mouffediscourse" is formed.