از اقتصاد اثباتي تا اقتصاد هنجاري (بنيان‌هاي فلسفي و ارزشي اقتصاد رفاه)

اقتصاد رفاه رشته‌اي از اقتصاد است كه چارچوبي را براي ارزيابي اقدامات، وضعيت‌ها و سياست‌هاي اقتصادي فراهم مي‌كند. هر چند برخي از اقتصاددانان سعي دارند اقتصاد رفاه را اثباتي و فاقد داوري ارزشي قلمداد كنند، در اين مقاله، با تجزيه و تحليل معيارها و روش‌هاي اقتصاد رفاه متعارف، بنيان‌هاي فلسفي و بعضاً هنجاري آن نشان داده شده است. پيامدگرايي، مطلوبيت‌گرايي، رفاه‌گرايي، فردگرايي و تحويل‌گرايي از جمله بنيان‌هاي فلسفي اقتصاد رفاه است. با بررسي روش‌هاي ارزيابي اقتصاد رفاه متعارف مانند تجزيه و تحليل هزينه و فايده مشخص شده است كه داوري ارزشي، خواه و ناخواه، در فرايند تحقيق نفوذ مي‌كند؛ بنا براين مناسب است كه محقق، در كنار اعلام روش‌ها و محدوديت‌هاي تحقيق خود، به جاي انكار داوري‌هاي ارزشي، آنها را شناسايي و اعلام نمايد.