الگوي هم رديفي مفاهيم رفتار سازماني (مفاهيم انگيزش، مشاركت و كنترل كاركنان) جهت توسعه يادگيري دوجانبه (مورد مطالعه: صنعت داروسازي)

يكي از رويكردهاي جديد پژوهشي كه علاقه مديران و پژوهشگران را به ميزان فزاينده­اي تحت تاثير خود قرار داده است، دوجانبه­گرايي و تاثير آن بر جنبه­هاي مختلف سازماني است. بدين معني كه يك سازمان با بهره­مندي از چه سازوكارهايي مي­تواند از هر دو بعد اكتشاف و انتفاع، كارايي و نوآوري به طور هم­زمان استفاده نموده و موفق عمل نمايد. اين مقاله به بررسي ادبيات و مرور عميق مباني نظري موجود در حوزه يادگيري دوجانبه و نحوه] تعامل آن با بحث رفتار سازماني در سه سطح: فردي، گروهي و سازماني(انگيزش، مشاركت و كنترل) جهت سازگاري و توسعه يادگيري دوجانبه در سازمان­ها مي­پردازد. مدل طراحي­شده با منطق دوجانبه گرايي سازگار بوده و از حالت­هاي عمود بر هم استفاده شده است.به منظور آزمون مدل، پرسشنامه اي با 7 پرسشِ باز طراحي و بين مديران ارشد 26 شركت فعال در صنعت دارو و بورس كشور توزيع شد. تعداد 91 پرسشنامه با پرسش­هاي بازپاسخ جمع­آوري و داده­ها با استفاده از روش تحليل محتوا و نرم افزار مكس كيو دي اي[1] تحليل شد. نتايج نشان داد براي توسعه يادگيري دوجانبه در سازمان نياز است، مفاهيم رفتار سازماني نيز به صورت دوجانبه­گرايي با مفهوم يادگيري هم رديف شوند.