نقش سبك رفتاري مديران بر شكل گيري اثر گلم در كاركنان دانشگاه علوم پزشكي ايلام

اين پژوهش با هدف بررسي تاثير سبك­هاي رفتاري مديران بر شكل­گيري اثر گلم در كاركنان ستادي دانشگاه علوم پزشكي ايلام به شيوه­ كمي انجام شده است. روش پژوهش، توصيفي– همبستگي است. در اين پژوهش سبك رفتاري مديران به عنوان متغير مستقل و اثر گلم به عنوان متغير وابسته مورد بررسي قرار گرفته است. از جامعه­ آماري 350 نفري كاركنان دانشگاه علوم پزشكي ايلام در سال 1393، حجم نمونه 185 نفري مطابق فرمول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي خوشه­اي انتخاب شد. ابزار جمع آوري داده­ها، پرسشنامه­ محقق ساخته است كه از روايي صوري و محتوايي برخوردار است و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ براي تمام متغيرها بالاي 7/. محاسبه شد. نتايج تحليل داده ها با استفاده از روش همبستگي و تحليل رگرسيون نشان داد، سبك رفتاري ابراز وجود و سبك پيش­برنده، بر كاهش اثر گلم موثر هستند، اما سبك رفتاري حمايتي و تحليلي بر اثر گلم تاثيري نداشتند. بنابراين، مي­توان بيان نمود كه برنامه­ريزي مناسب جهت بهبود در زمينه­ سبك­هاي رهبريِ ابراز وجود و پيش­برنده بين مديران، سبب كاهش اثر گلم در كاركنان دانشگاه علوم پزشكي مي شود.