تاثير رفتار توانمندسازي رهبري بر مقاصد رفتاري و نگرش كاركنان با واسطه گري توانمندسازي روان شناختي

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير رفتار توانمندسازي رهبري بر مقاصد رفتاري و نگرش هاي كاركنان با نقش ميانجي توانمندسازي روان­شناختي در ميان پرستاران بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كاشان انجام شد. روش پژوهش كاربردي-توصيفي و جامعه آماري در زمان انجام پژوهش 460 نفر بودكه حجم نمونه 210 نفر محاسبه و روش نمونه­گيري، تصادفي ساده است. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بوده كه روايي و پايايي آن ، مورد تاييد قرار گرفت. براي تاييد پايايي از آزمون آلفاي كرونباخ استفاده شده كه ميزان آن 91/0 به­دست آمده است . براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي، آزمون همبستگي، معادلات ساختاري و تحليل مسير و OLS استفاده شده است. نتايج، حاكي از آن بود كه رفتار توانمندسازي رهبري بر مقاصد و نگرش كاركنان تاثير مثبت و معني­داري دارد، همچنين تاثير مثبت و معني­دار رفتار توانمندسازي رهبري بر توانمندسازي روان­شناختي پرستاران، مشاهده شد. در ادامه با تاييد تاثير توانمندسازي روان­شناختي بر مقاصد و نگرش پرستاران به نوعي نقش ميانجي توانمندسازي روان­شناختي بين رفتار توانمندسازي رهبري و مقاصد و نگرش پرستاران تاييد شد.