ارائه مدل ساختاري مديريت دانش و انعطاف پذيري سازماني (با در نظر گرفتن نقش فرهنگ سازماني و نوآوري)

سازمان­ها براي ايجاد انعطاف ­پذيري خود در مقابله با شوك­هاي درون سازماني و محيطي بايد ظرفيت انطباقي خود را از طريق ترويج مديريت دانش ارتقا دهند. بدون وجود زمينه­هاي نوآورانه و فراهم نبودن فرهنگ سازماني مناسب، ايجاد چنين ظرفيت انطباقي امكان­پذير نخواهد بود. در واقع هدف اصلي اين پژوهش بررسي تاثير مديريت دانش بر انعطاف­ پذيري سازماني با درنظرگرفتن نقش متغيرهاي نوآوري و فرهنگ سازماني است. جامعه آماري پژوهشِ توصيفي- پيمايشيِ حاضر كه به صورت مقطعي در نيمه اول سال 1393 مورد مطالعه قرار گرفته است، كاركنان يكي از سازمان­هاي دولتي استان بوشهر است. نمونه مورد مطالعه به شيوه نمونه­گيري تصادفي ساده انتخاب شده است. براي تجزيه و تحليل داده­هاي جمع آوري شده، از شيوه مدل­سازي معادلات ساختاري به كمك نرم افزار آموس استفاده شد. يافته­ هاي پژوهش نشان داد، فرهنگ سازماني و ترويج نوآوري سازماني تاثير عمده­اي در ايجاد انعطاف­ پذيري سازماني بر پايه مديريت دانش دارد. آزمون فرضيه­ها همچنين نشان داد، مديريت دانش به­ صورت مستقيم و غيرمستقيم بر انعطاف ­پذيري سازماني تاثيرگذار است. در نهايت پيشنهاد مي­ شود، مديران سازمان با فراهم ­آوردن زمينه ­هاي فرهنگي مناسب، از نوآوري سازماني به عنوان دروازه ورود به مديريت دانش با هدف ايجاد سازگاري سازماني استفاده نمايند.