چگونگي عروج و افول حكومت در تاريخ بيهقي

تاريخ بيهقي را به عنوان يكي از آثار جاودانه تاريخي و فرهنگي ايران مي شناسيم، ازآنجايي كه بيهقي به اسناد و اطلاعاتي دسترسي داشت كه منابع گرانقدري در زمينه شيوه حكومت گري، اداره جامعه و چگونگي زندگي سياسي و اجتماعي در دوره غزنويان به شمار مي آيند. به اين ترتيب، تاريخ بيهقي را مي توان تاريخ سياسي– اجتماعي دانست. آنچه اكنون از تاريخ بيهقي در دسترس است، بيشتر مربوط به دوره اي است كه افول و سقوط حكومت غزنويان آغاز شده بود. حال، پرسش اصلي اين است كه چرا حكومت غزنويان رو به انحطاط رفت و با پاسخ به آن، به چرايي انحطاط و فروپاشي حكومت ها رسيد. اين مقاله با محور قرار دادن سياست، با رهيافتي تفسيري و روشي تاريخي، چگونگي طرح مسئله افول سياسي و عوامل مرتبط با آن را در تاريخ بيهقي هدف خود قرار داده است. به نظر مي رسد بيان داده ها و تحليل هاي محتاطانه و مصلحت انديشانه، ويژگي تاريخ بيهقي است. بنابراين، تاريخ بيهقي خواننده جوياي اطلاعات تاريخي را تا حدودي راضي مي كند، اما از عطش پيدا كردن چرايي حوادث نمي كاهد.