بررسي كرامت و كاركردهاي آن در متون متقدم صوفيه

Karāmat and Its Functions in the Early Islamic Mystical Texts

در متون صوفیه، به بسیاری از پدید‌ه‌ها و حالات در راه رسیدن سالك به مقصد نهایی طریقت، یعنی حقیقت، به چشم حجاب نگریسته شده است. در این مقاله، نوع تلقی از خوارق عادات صوفیه در این متون بررسی و تحلیل شده است. این پژوهش نشان می‌دهد كه سه نگرش یا رویكرد به خوارق عادات وجود دارد: رویكرد شریعت‌مدارانه، رویكرد عرفانی و رویكردی كه اغلب از دید ناظر بیرونی در پی استنباط، كشف و توضیح هر چه بیشتر كرامت و كاركردهای گوناگون آن است. رویكرد اول به دنبال هماهنگی كرامات با معجزه است و كاركردی همچون كاركرد معجزه، یعنی تأیید رسالت برای آن قائل است. در نگرش دوم، غالباً كرامت حجاب راه انگاشته شده و سالك از آن برحذر داشته شده‌ است. صاحبان رویكرد سوم، عمدتاً تلقی مثبت از این پدیده دارند و به دور از آرمانگرایی، با توجه به واقعیت احوال صوفیه، به توجیه كرامت و توصیف كاركرد‌های آن پرداخته‌اند.

  Many of states and moods in the way of reaching the Reality, in mystical texts, are viewed as a veil that prevents the holy traveler (sālek). In the present article, the views of mystics concerning extra-ordinary events are considered. There are three approaches to extra-ordinary events: legitimate, mystical and the third one which tries to discover and explain the concept of Divine grace (karāmat). The first approach wants to coordinate karāmat and miracle and believes that the function of miracle is to confirm the mission of a prophet. In the mystical approach, karāmat is supposed to be a veiling, and the sālek is forbidden from it. But the holder of the third approach, without any idealism, has a positive view about karāmat and explains karāmat and its functions with respect to states in which the mystics are in.