بررسي ضرورت و نحوه به كارگيري رويكرد تلفيقي در اصلاح نظام آموزش علوم انساني؛ با تاكيد بر اقتصاد اسلامي

بررسي نظام آموزش علم اقتصاد در دوره اخير نشان مي‌دهد كه پس از انقلاب اسلامي، ديدگاه‌هاي متفاوتي درباره نحوه تعامل با علوم متعارف از جمله اقتصاد به نحوي كه بتواند پاسخگوي نيازهاي كشور اسلامي ما باشد، مطرح شد. به دلايل مختلف، در نهايت آنچه اتفاق افتاد، اتخاذ رويكردي تفكيكي در تدريس اقتصاد متعارف بود. اين رويكرد كه هنوز با تغييرات مختصري ادامه دارد، به اين معني است كه درس‌هاي اقتصاد متعارف بدون تغييري اساسي ارايه شوند و درس‌هاي ديگري كه به اقتصاد اسلامي مرتبط هستند، به صورت كاملاً مستقل از درس‌هاي متعارف، به واحدهاي درسي دانشجويان اضافه شوند. اين مقاله به بررسي و نقد «رويكرد تفكيكي» در آموزش اقتصاد مي‌پردازد و نشان مي‌دهد اين رويكرد، هم به لحاظ نظري و روش‌شناختي و فلسفي، و هم به لحاظ عملي و با در نظر گرفتن تجربه سه دهه اخير، با چالش‌هايي جدي مواجه شده است. پس از آن «رويكرد تلفيقي» را به عنوان الگويي جايگزين در دو نسخه حد اكثري و حد اقلي ارايه مي‌كند و نشان مي‌دهد كه رويكرد تلفيقي، نسبت به ديدگاه فعلي مزيت‌هايي دارد. در واقع، در اين رويكرد ديگر اقتصاد اسلامي تنها به چند درس خاص محدود نمي‌شود، بلكه به بسيار توسعه يافته، درس‌هاي اصلي رشته اقتصاد را دربر مي‌گيرد.