بررسي مقايسه اي توليد علوفه و دانه چاودار، جو، تريتيكاله و ماشك در شرايط ديم

به منظور مقايسه توليد علوفه و دانه چاودار با جو، تريتيكاله و ماشك تحت شرايط ديم، آزمايشي با 8 تيمار مختلف شامل چاودار، چاودار كوهي، تريتيكاله، جو، و مخلوط هركدام از اين گياهان با ماشك، در يك آزمايش سه ساله و در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي طي سال هاي 90-1388مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه در سال اول بيشترين توليد علوفه (كاه) و دانه به ترتيب به گياه چاودار و جو با ميانگين 1821 و 771 كيلوگرم در هكتار تعلق داشت. در سال دوم بيشينه توليد كاه و دانه به ترتيب با ميانگين 4828 و 1159 كيلوگرم در هكتار از گياه چاودار بدست آمد. در سال سوم بيشترين توليد كاه و دانه به گياه تريتيكاله با ميانگين 2813 و 959 كيلوگرم در هكتار تعلق داشت. با توجه به ميزان بارندگي ها در 3 سال اجراي آزمايش، تاثير بارندگي روي توليد اثر گذار بود. در بارندگي مناسب (بالاتر از 300 ميلي متر) گياه چاودار توانايي بالايي براي توليد كاه و دانه داشت. در شرايط بارش 300-250 ميلي متر گياه تريتيكاله مي تواند با چاودار رقابت كند. با كاهش بارندگي درحدود 200 ميلي متر گياه جو توليد بهتري از دانه را داشت. همچنين تجزيه علوفه و دانه تيمارهاي مختلف جهت تعيين كيفيت و خوش خوراكي نشان مي دهد كه چاودار و تريتيكاله از نظر درصد پروتئين خام نسبت به جو و چاودار كوهي در جايگاه بالاتري قرار دارند.