شدت واكنش هاي سوگ ناشي از فوت خويشاوندان درجه يك

هدف: هدف پژوهش حاضر، مقايسه واكنش­هاي سوگ ناشي از فوت خويشاوندان درجه يك (فرزند، همسر، پدر و مادر، خواهر و برادر) و بررسي تعامل آن با منتظره/ غيرمنتظره بودن مرگ متوفي بود. ­روش: از بين افرادي كه پس از فوت يكي از خويشاوندان درجه يك، دچار سوگ شده بودند، 180 نفر (77 مرد و 103 زن) به روش هدف مند انتخاب شدند. شركت كنندگان پرسش نامه تجربه سوگ (GEQ) را تكميل كردند. داده ها به روش تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) تحليل شد. يافته­ ها: اثر سوگ غيرمنتظره نسبت به سوگ مورد انتظار، از نظر جست وجوي تبيين (001/0p<) تفاوت معني دار داشت و نسبت خويشاوندي (001/0p<) در برخي ابعاد واكنش سوگ تفاوت معني­دار ايجاد مي كرد؛ بدين ترتيب كه سوگ ناشي از فوت فرزند در ابعاد واكنش­هاي بدني، جست وجوي تبيين و احساس ترك شدن، شديدتر از سوگ ساير خويشاوندان؛ و سوگ همسر از نظر احساس ترك شدن بالاتر از سوگ ناشي از فوت همشيرها و والدين بود. سوگ همشيرها از نظر جست وجوي تبيين بالاتر از سوگ ناشي از فوت والدين و سوگ ناشي از فوت مادر در اين مولفه، بالاتر از سوگ ناشي از فوت پدر بود. نتيجه ­گيري: يافته هاي به دست آمده، با روشن كردن تفاوت شدت واكنش­هاي سوگ ناشي از فوت خويشاوندان مي­تواند اشاراتي براي درمان سوگ داشته باشد.