اولويت‌بندي مخازن ذخيره‌سازي زيرزميني گاز طبيعي با استفاده از سيستم‌هاي اطلاعات مكاني و فن رتبه‌بندي براساس تشابه با حالت آرماني

در اين تحقيق روشی مناسب و منطبق بر اصول علمی برای اولويت‌بندی ذخيره‌سازی گاز طبيعی در مخازن زيرزمينی موجود ارائه گرديده، و با استفاده از دانش كارشناسی و تلفيق سيستم‌های اطلاعات مكانی با تصميم‌گيری چندمعياره مكانی به اولويت‌بندی اين مخازن پرداخته شده است. روش پيشنهادی برمبنای فن رتبه‌بندی براساس تشابه به حالت آرمانی و مجموع وزين و رده‌بندی شده است. به منظور بررسی كامل گزينه‌های تحقيق، مهم‌ترين معيارهای ممكن ـ شامل خصوصيات مخزن، فاصله از مراكز ثقل مصرف، فاصله از مراكز توليد، ‌فاصله از شبكه راه‌های كشور، دمای مناطق اطراف مخزن، ويژگی‌های زيست‌محيطی مخزن، گاز مورد استفاده مناطق اطراف مخزن، تراكم جمعيتی مناطق اطراف مخزن و تعداد مراكز صنعتی مهم تحت پوشش هر يك از مخازن ـ در نظر گرفته شده‌اند. برای ارزيابی نتايج تحقيق، پاسخ‌های روش‌های پياده‌سازی شده با يكديگر مقايسه گرديدند و با توجه به ارزيابی چندين كارشناس از پاسخ‌های به‌دست آمده، اولويت‌بندی نهايی مخازن صورت پذيرفت. نتايج به‌دست آمده حاكی از خطای بسيار اندك فن رتبه‌بندی براساس تشابه به حالت آرمانی و تطابق كلی نتايج اين روش با ديدگاه‌های كارشناسان در زمينه رتبه‌بندی مخازن ذخيره‌سازی زيرزمينی گاز است.