بررسي الگوي نويسندگي و ميزان استناد به مقالات پژوهشگران ايراني حوزه جراحي بر اساس داده‌هاي پايگاه اطلاعاتي آي.اس.آي (ISI)

زمینه و هدف: استناد به معنی سند قرار دادن چیزی، تكیه به چیزی كردن و یا سخنی را سند قرار دادن و بدان تمسك جستن می¬باشد. استناد بیانگر نوعی استفاده از دانش پیشین است كه به طور كلی نوشته¬های علمی فقط بر خود متكی نیست، بلكه بر بسیاری منابع پیشین هر موضوع استوار است. بنابراین هر چه یك پژوهش، استناد بیشتری به آن شده باشد، زیربنایی بودن و كیفیت آن را می¬رساند. با این اوصاف پژوهش حاضر مؤلفه¬های مختلـف را با توجه به استنادات تولیدات علمی ایرانیان حوزه جراحی مورد بررسی قرار داده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌ علم سنجی، بررسی میزان دفعات استناد به مقالات پژوهشگران ایرانی در حوزه جراحی با استفاده از داده¬های پایگاه اطلاعاتی آی.اس.آی مورد بررسی قرار داده است. روش كار بدین طریق بود كه ابتدا داده¬های مورد نظر در رابطه با پژوهشگران ایرانی در حوزه جراحی، از این پایگاه استخراج سپس به صورت دستی مؤلفه¬هایی مانند تعـداد نویسندگان داخلی و خارجی، جنسیت نویسندگان، انواع تولیـدات علمی، تعـداد صفحات، تعـداد منابع و غیره بدست آمد، سپس داده¬ها وارد نرم افزارSPSS نسخه 20 گردیده و برای تجـزیه و تحلیـل داده¬ها از شاخص¬های آمار توصیـفی و آزمون¬های آماری مثل همبستگی پیرسون، برای آزمون فرضیه دوم از آزمـون t گروه¬های مستقل و برای آزمون فرضیه¬های سوم و چهارم از آزمون تحلیل واریانس یك طرفه استفاده شده است. یافته‌ها: با توجه به تعـداد نمونه 2931 نفری، یافته¬ها نشـان داد كه با افـزایش نویسندگان هر مقاله میزان استناد به آن مقالات نیز افـزایش می¬یابد و همبستـگی مثبت و معنی¬داری برابر با 056/0وجود دارد كه در سطـح (01/0