رابطه هوش هيجاني، خودكارآمدي و حمايت اجـتماعي با سازگاري دانش آموزان دبيرستان

The Relationship between Emotional Intelligence, Self-efficancy, Social Support and Adjustment in Students

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه هوش هيجاني، خودكارآمدي و حمايت اجتماعي با سازگاري انجام شد. پژوهش از نوع همبستگي بود و جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش-آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه آموزش و پرورش شاغل به تحصيل در سال تحصيلي 93-92 در شهرستان اراك بود. نمونه پژوهش شامل 430 دانش آموز (230دختر و 200 پسر) بود كه به شيوه نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هوش هيجاني شرينگ، پرسشنامه خودكارآمدي شرر، پرسشنامه حمايت اجتماعي (MSPSS) و پرسشنامه سازگاري سينها و سينگ استفاده گرديد. داده ها با ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و آزمون تي تجزيه و تحليل شد. يافته ها نشان داد كه بين هوش هيجاني، خودكارآمدي و حمايت اجتماعي با سازگاري رابطه معناداري وجود داشته و هوش هيجاني، خودكارآمدي و حمايت اجتماعي قادرند تغييرات سازگاري دانش آموزان را پيش بيني كنند. همچنين، يافته ها نشان داد كه بين حمايت اجتماعي دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معنادار وجود ندارد، اما ميزان هوش هيجاني و خودكارآمدي دانش آموزان پسر بيش از دانش-آموزان دختر است.