اثرات طراحي فضاهاي شهري و معماريِ جمع گرا بر تعاملات و ارتباطات اجتماعي

Design and architecture of collectivist social interaction and communication

ظهور معماري مدرن در برخي شهرهاي كشورهاي درحال توسعه سبب تغيير بعضي ساختارهاي اجتماعي در آن جوامع شده است؛ چنانچه در شهرهاي بزرگ ايران نيز افزايش ارتفاع ساختمانها، تراكم ساخت و ساز، تراكم جمعيت و ساير عوامل سبب شده است كه ارتباطات مردمي با يكديگر افزايش پيدا كرده و تعاملات اجتماعي كاهش پيدا كند. افزايش تعاملات اجتماعي سبب ارتقاي حس سرزندگي، افزايش اعتماد اجتماعي، افزايش مشاركت هاي فرهنگي، كاهش جرم خيزي ميشود كه ازجمله اهداف طراحي شهري و معماري به حساب مي آيد. در اين پژوهش نوع طراحي بر اساس جمع گرايي و تاثير آن بر افزايش تعاملات و نيز عوامل كالبدي تاثير گذار بر تعاملات اجتماعي را شناسايي كرديم تا با درك صحيح از طراحي شهري و معماري جمع گرا و شناخت ويژگي فضاهايي كه در آن تعاملات اجتماعي به ميزان بيشتري جريان دارند به اهداف موردنظر اجتماعي دست پيداكنيم. در اين پژوهش دريافتيم كه وجود فضاهاي جمعي از جمله فضاهاي سبز، فضاي ورزش، فضاي بازي كودكان، كاربريهاي تجاري، لابي، پياده راه و همچنين نحوه طراحي با درنظرگرفتن فضاهاي عمومي و نيمه عمومي سبب افزايش تعاملات اجتماعي در شهرها، محله ها و مجتمع هاي مسكوني ميشود.

The emergence of modern architecture in cities in developing countries due to changing social structures of the societies; if the height of buildings in major cities, building density, population density and other factors has caused our people has increased communication and social interaction is reduced. Increased social interaction promote a sense of vitality, increase social trust, increase cultural participation, reducing the seismic mass. The research design is based on collectivism and its impact on increasing interaction and physical factors affecting social interactions were detected to the understanding of urban design and architecture of collectivism and social recognition feature spaces we find the desired objectives. The study found that despite increased social interaction in public spaces in cities and residential neighborhoods are.