اولويت بندي نيروگاه هاي توليد برق در ايران با استفاده از مدل هاي تصميم گيري چند شاخصه

با توجه به رشد متوسط سالانه 6 درصد در مصرف برق كشور و ضرورت احداث بيش از سه هزار مگاوات نيروگاه جديد لازم است نوع نيروگاه ها براساس طيف گسترده اي از معيارها اولويت گذاري شود. در اين مقاله با در نظر گرفتن معيارهاي مختلف اقتصادي، زيست محيطي، سياسي و اجتماعي، امنيت انرژي و فني و با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي براي وزن دهي به معيارها و محاسبه ميزان معيارهاي كيفي و روش پرومته براي محاسبه ميزان معيارهاي كمي به ارزيابي و اولويت بندي گزينه هاي مختلف توليد برق پرداخته شده است. در بين 23 معياري كه خبرگان اوزان هر يك را تعيين كردند هزينه تمام شده براي هر كيلووات ساعت در رتبه اول، امنيت تامين منبع ورودي نيروگاه در رتبه دوم، سرمايه گذاري اوليه در رتبه سوم، تاثير در حفظ و صرفه جويي در منابع پايان پذير در رتبه چهارم و تاثير در تنوع بخشي به سيستم عرضه در رتبه پنجم قرار گرفت و در انتها نيز سه معيار تاثير گذاري بر مردم ساير كشورها (قدرت نرم)، سرريز دانشي و وسعت زمين مورد استفاده قرار دارند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي دهد به ترتيب نيروگاه هاي بادي، برق آبي، فتوولتائيك، سيكل تركيبي، هسته اي، گازي و بخاري در اولويت قرار دارند.