طراحي تكيه‌گاه‌هاي روتور دوار بر مبناي كمينه نيروي انتقالي به فونداسيون

امروزه طراحي تكيه‌گاه‌هاي ماشين‌‌آلات دوار در كاربردهاي گوناگون به‌منظور كاهش نيروي انتقالي به پايه از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين مقاله باهدف طراحي بهينه پارامترهاي تكيه‌گاه روتور بر مبناي كمينه نيروي انتقالي به فونداسيون ايده جديدي مطرح شده است. براي اين منظور، ابتدا روابط ديناميكي حاكم بر روتور جفكات سوارشده روي تكيه‌گاه‌هاي انعطاف‌پذير استخراج شده و پارامترهاي بهينه تكيه‌گاه به‌صورت تحليلي به‌دست آمده است. ايده تعيين پارامترهاي بهينه براساس طراحي جاذب تكيه‌گاه‌ها و استخراج معادلات حاكم بر رفتار روتور با توجه به پاسخ سيستم به تغييرات ميرايي بيان شده است. سپس با توجه به پيچيدگي معادلات و حجم روابط تحليلي، الگوريتم عددي به‌منظور تعيين پارامترهاي بهينه براي طراحي هر مدل پيچيده‌ از روتور، با هر تعداد درجه آزادي، ارايه شده است. در ادامه شبيه‌سازي براي مدل روتور جفكات سوارشده روي تكيه‌گاه‌هاي انعطاف‌پذير انجام و پاسخ‌هاي سيستم با پارامترهاي بهينه و معمولي بررسي شده است. از نتايج شبيه‌سازي، تاثير پارامترهاي بهينه جاذب بر كاهش مقدار نيروي انتقالي به فونداسيون مي‌باشد. همچنين مي‌توان از اين ايده براي طراحي تكيه‌گاه‌ انواع سيستم‌هاي مكانيكي نيز استفاده كرد.