تحيّر، فرجامي مشترك براي نافرماني امت يهود و امت اسلام

التحيّر، المصير المشترك لعصيان الامه اليهوديه والامه الاسلاميه

قرآن كريم در آيات 20 - 26 سوره مباركه مايده، به ماجراي تخلف قوم بني‌اسراييل از دستور حضرت موسي? مبني بر جنگ و ورود به سرزمين مقدس (فلسطين)مي‌پردازد و بيان مي‌دارد اين تخلف و تمرد آنان از دستور حضرت موسي? سبب شد تمامي نسل آن دوره از نعمت ورود به سرزمين مقدس محروم شوند و اين وعده حتمي (كَتَبَ اللهُ لَكُمْ) به مدت چهل سال به تاخير بيفتد و علاوه بر حرمانِ از اين نعمت، به تحيّر و سرگرداني نيز گرفتار شوند. بر اساس آيه 137 سوره اعراف، سرانجام پشيماني بني‌اسراييل و صبر آنان در مسير طاعت الهي و ترك گناهان و نيز صبر بر مصايبي كه بر آنان نازل گرديد، سبب شد با رهبري يوشع بن نون به وعده الهي برسند؛ آن‌گونه كه در برخي روايات واردشده، امت اسلام نيز به سبب برخي تمردها و تخلفات، پس از حضرت رسول? به تيه و سرگرداني مبتلا شد و البته كه اين تحيّر و سرگرداني به مراتب سخت‌تر و طولاني‌تر از تحيّر و سرگرداني بني‌اسراييل است. از روايات وارده مي‌توان نتيجه گرفت كه راه خروج از اين سرگرداني و تحيّر _ همانند قوم بني‌اسراييل _ توبه، استغفار و صبرپيشگي است.