بررسي نشانه‌هاي زماني و مكاني در كشف‌المحجوب، رساله قشيريّه و تذكرهالاوليا

با توجّه به اهميّت رمزپردازي روايت‌هاي عرفاني و لزوم تفسير آنها در درك متن و حصول كاركردهاي روايي آن، نشانه‌هاي روايت‌هاي مربوط به زمان و مكان را در سه اثر اصيل و تاثيرگذار كشف‌المحجوب، رساله قشيريّه و تذكرهالاوليا بررسي كرده‌ايم. حاصل اين پژوهش نشان مي‌دهد كه بسياري از نشانه‌ها چندلايه هستند و كاركرد ارجاعي دارند. نشانه‌هاي زماني عمدتاً محملي براي بنيان نهادن «زمان ديگر» است تا عارف با شكستن زمان يا تفوّق بر آن بتواند به تجربه عرفاني دست يابد و امر قدسي براي او متجلّي شود. مكان‌ها و متعلّقات آنها نيز نشانه‌هايي هستند كه در روساختي متفاوت، امّا با رمزگاني يگانه بار معنايي مشتركي را با خود حمل مي‌كنند؛ روساخت‌هاي متعدّدي كه در افق‌هاي فرهنگي مختلف، ابزاري براي انتقال و انعكاس احساس و نيز تجربه امر قدسي و تجربه ديني هستند.