تبيين ضرورت‌هاي رويكرد راهبردي به آموزه مهدويت

چيستي مطالعات راهبردي و نقش آن در مباحث مهدوي، مفهوم و انگاره‌اي است كه انديشه و تامّل درباره آن، براي همگان جالب و پرجاذبه است. جريان مطالعات مهدوي چندان جوان نبوده و بنياد تاريخي آن نيز ضعيف نيست. با اين وصف، با توجّه به تحولات پرشتاب كنوني در عرصه اطلاعات و ورود متغيرهاي متعدد در صحنه فرهنگي كشورها ناگزيريم از الگو و روش‌هاي سنتي فاصله بگيريم و مطالعات مهدوي را با توجه به تغييرات محيط داخلي و منطقه‌اي ‌روزآمد كنيم. بازكاوي و بازپژوهي آموزه مهدويت ضرورتي عيني است تا جرياني كه براي ناب‌سازي معرفت ديني اتّفاق مي‌افتد، همواره ناب، زلال و اصيل بماند. هم‌اكنون اين قلم را فرصتي فراهم شده است تا يادآور نقش نگاه راهبردي به آموزه مهدويت باشد، اگرچه راه تحليل آن از پژوهش‌هاي گسترده و ژرف مي‌گذرد. همانا بدون تامل درباره مطالعات راهبردي، بومي‌سازي آن و در نهايت، كاربرد آن در گفتمان مهدويت، «تصوير ما از آينده»، مبهم و در نتيجه، ناكارآمد خواهد بود. به همين دليل، امروزه «دين‌پژوهي» پيوند نزديكي با «مطالعات راهبردي» يافته است.