رابطه ي عامل هاي شخصيتي و زير مولفه هاي بخشش در بين دانشجويان

بخشش، ميلي دروني است كه افراد را به سوي بازداري از پاسخ هاي ناخوشايند ارتباطي و رفتاركردن به طور مثبت، نسبت به كسي كه به طور منفي با آن ها رفتار كرده است، متمايل مي سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه ي عامل هاي شخصيتي و زير مولفه هاي بخشش (تنفر پايا، حساسيت به مقتضيات و تمايل بر بخشش) در بين دانشجويان بود. بدين منظور، 430 نفر (201 پسر و 229 دختر) از دانشجويان كارشناسي دانشگاه تبريز به روش نمونه گيري تصادفي نسبتي، انتخاب شدند و با پرسشنامه هاي پنج عاملي شخصيت و بخشش مالت، مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه عوامل شخصيتي به طور تركيبي 25 درصد از واريانس تنفر پايا و 21 درصد از واريانس حساسيت به مقتضيات و 6 درصد از واريانس تمايل بر بخشش را تبيين مي كند. سازگاري به صورت منفي و روان رنجورخويي به صورت مثبت، نقش معناداري در پيش بيني تنفر پايا دارد؛ سازگاري، برونگرايي، روان رنجورخويي و وجداني بودن نيز به طور مثبت قادر به پيش بيني حساسيت به مقتضيات اند. همچنين، دو بعد روان رنجورخويي به صورت منفي و سازگاري به صورت مثبت، قادر به پيش بيني معنادار تمايل بر بخشش است.