اثر قرص آهسته رهش روي، سلنيوم و كبالت بر برخي فراسنجه هاي خوني و عملكرد بره هاي نر و ماده مهربان

جهت انجام اين آزمايش 20 راس بره نر و 20 راس بره ماده مهربان با ميانگين وزن بدن 71/1±37/30 كيلوگرم، چرا كننده بر روي پسمانده زمين هاي كشاورزي در آزمايش فاكتويل 2×2 در قالب طرح كاملاً تصادفي به مدت 70 روز مورد استفاده قرار گرفتند. تيمارها شامل: 1) بره هاي نر شاهد بدون دريافت قرص آهسته رهش؛ 2) بره هاي ماده شاهد بدون دريافت قرص آهسته رهش؛ 3) بره هاي نر دريافت كننده قرص آهسته رهش؛ و 4) بره هاي ماده دريافت كننده قرص آهسته رهش. بره ها در ابتدا و انتهاي آزمايش توزين شدند و افزايش وزن روزانه نيز تعيين شد. غلظت روي، سلنيوم، مس، آهن و ويتامين 12B پلاسما، فعاليت آنزيم هاي آلكالين فسفاتاز سرم و گلوتاتيون پراكسيداز خون كامل و غلظت هورمون هاي تري يدوتيرونين و تيروكسين و نسبت تيروكسين به تري يدوتيرونين سرم در روزهاي 35 و 70 آزمايش تعيين شدند. ميانگين وزن نهايي، افزايش وزن روزانه، غلظت روي و سلنيوم پلاسما، فعاليت آنزيم هاي آلكالين فسفاتاز، گلوتاتيون پراكسيداز و غلظت ويتامين 12B پلاسما و غلظت هورمون هاي تري يدوتيرونين و تيروكسين و نسبت تيروكسين به تري يدوتيرونين سرم گروه هاي دريافت كننده قرص به طور معني داري بالاتر از گروه شاهد بود. فعاليت گلوتاتيون پراكسيداز، ميانگين وزن پاياني و ميانگين افزايش وزن در بره هاي نر نسبت به بره هاي ماده بالاتر بود. غلظت مس و آهن پلاسماي بره هاي نر و ماده تحت تاثير تيمار قرار نگرفت. نتايج كلي نشان داد قرص هاي آهسته رهش مواد معدني فوق ضمن تامين نياز بره هاي نر و ماده به عناصر فوق باعث افزايش عملكرد آن ها نيز مي شود.