بررسي ميزان نفوذ رنگ در دو جهت برش ريشه دندان در روش ارزيابي ريزنشت اپيكالي

Evaluation of dye penetration in two root cutting directions in the apical microleakage assessment

زمينه و هدف꞉ مهر و موم ناكافی كانال ريشه، مهم‌ترين فاكتور شكست درمان ريشه عنوان شده است. از طرف ديگر، متداول‌ترين روش ارزيابی ريزنشت، روش نفوذ رنگ می‌باشد. با توجه به احتمال اثر جهت برش در ارزيابی ريزنشت، مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان نفوذ رنگ در دو جهت متفاوت برش ريشه دندان انجام شد. روش بررسي꞉ در اين مطالعه آزمايشگاهی از 40 دندان تك كانال انسان استفاده شد. بر روی نمونه‌ها درمان ريشه انجام شد و پس از رنگ‌آميزی با محلول 2% متيلن بلو نمونه‌ها به دو گروه تقسيم شدند. نمونه‌های گروه اول به صورت باكولينگوالی و گروه دوم به صورت مزيوديستالی جهت ارزيابی ميزان ريزنشت برش داده شدند. ميزان نفوذ رنگ در زير استريوميكروسكوپ با درشت نمايی 40% اندازه‌گيری شد. داده‌ها با استفاده نرم‌افزار آماری SPSS17، آزمون‌های Kolmogorov-Smirnov (K.S) و Mann-Whitney مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها꞉ ميانگين ميزان ريزنشت در بعد باكولينگوال 08/2±78/3 و در بعد مزيوديستال 55/1±43/2 ميلی‌متر بود. ميان ميانگين ريزنشت در دو بعد تفاوت آماری معنی‌دار وجود داشت (03/0=P). نتيجه‌گيري꞉ ميزان ريزنشت در بعد باكولينگوال و بعد مزيوديستال متفاوت بود، لذا جهت برش می‌تواند نتيجه ارزيابی ريزنشت را تحت تأثير قرار دهد.

Background and Aims: Inadequate root canal obstruction has been suggested as major factor in endodontic treatment failure. On the other hand, the most common way to assess leakage is dye penetration method. In assessing the possible effect of cutting direction on the leakage, the present study was performed to investigate dye penetration in two root cutting directions. Materials and Methods: Forty human teeth with a single root canal were used in this experimental study. Endodontic treatment was performed on the specimens and then stained with 2% methylene blue solution. The specimens were divided into two groups. Specimens in the first group were sectioned in the buccolingual dimension and the second group in the mesiodistal to evaluate the microleakage. The amount of dye penetration was measured under the stereomicroscope with a magnification of 40%. Data were statistically analyzed using Kolmogorov-Smirnov (KS) and Mann- Whitney tests. Results: The average amount of leakage in the buccolingual and mesiodistal dimension were, 3.78±2.08 and 2.43±1.55 mm, respectively. There was statistically significant difference between the mean leakage of two dimensions (P=0.03). Conclusion: Since the leakages in the buccolingual and mesiodistal dimensions were different, it was concluded that cutting direction could be an effective factor on the result of microleakage assessment.