بررسي نظم‌آهنگ هجده سوره از قرآن كريم

Study of Concordance Between Sound and Meaning (Phono-Semantic Matching) of Eighteen Suras of Qur’an

زبان در حالت عام آن و قرآن كريم به‌مثابه يك زبان خاص، داراي ماهيتي سمعي و شنيداري است. پيدايي و شكل‌گيري و نيز فراگيري زبان به‏طور طبيعي، در تاريخ بشري و اتصال نسل‌ها، شيوه‌اي شنيداري داشته و دارد. هر زبان نيز آوا و آهنگ خاص خود را دارد كه در بسياري از موارد، تناسب لفظ و معنا در آن‏ها قابل تعقيب و بررسي است. در زبان قرآن نيز چنين حالتي وجود دارد و اين زبان به‏ دليل توحيدي و الهي‌بودن، تابع نظم در زمينه‌هاي مختلف و از جمله تناسب و ايتلاف لفظ و معنا يا همان نظم‌آهنگ است. ازهمين‌رو، بررسي اين جنبه از زبان داراي اهميت و فوايد قابل توجهي است. مقاله حاضر، اين نظم و هماهنگي را در هجده سوره از قرآن كريم بررسي كرده است. موضوع ايتلاف لفظ، ريشه در ساخت انواع زبان‌ها و فطرت بشري دارد. مقاله به نمونه‌هايي از نظم و نثر فارسي را از همين زاويه توجه كرده و كوشيده است نمونه‌هايي تطبيقي را از الفاظ و عبارات برخي زبان‌هاي جهان ارايه دهد.

Language in general and the Holy Qur’an as a special language in particular, have an auditive nature. Formation and learning of a language in its natural manner, still continuing through successive generations in human history, have the same nature. Every language has also its own sound and melody, which in many cases, the proportion of sound and meaning are verifiable. The special language of the Holy Qura’n, dosen’t do exception in this regard. This language, being a divine and compulsory collection (by the Book and Sunnah), follows this order in many cases. So, the study of this aspect of the Qura’n’s language is important and has notable results. This paper studies the concordance existing between Quranic words, phrases, ayas and their meanings in eighteen Suras of the Holy Qura’n...